مصنف ( ره ) ضمير را از اينرو مذكر آورد كه به ملقوط يعنى مدلول لفظ ( التقاط ) راجع باشد . ناگفته نماند كه اگر بملاحظه افتادن بعضى از ريگها يا بهدف نخوردن برخى از آنها احتياطا بيشتر از 70 ريگ بردارند اشكالى ندارد قوله : تحيّة لموضعه : ضمير به [ رمى ] راجع است . قوله : التقاطه من المشعر : ضمير به [ حصى ] عائدست . قوله : عند قدومه : يعنى قدوم ناسك . قوله : بغيره : يعنى به غير رمى . قوله : المدلول عليه : ضمير به ملقوط عائد است . قوله : و لو التقط ازيد منها : يعنى بيشتر از هفتاد ريگ پس ضمير در [ منها ] به سبعون حصاة عائد است . قوله : سقوط بعضها : ضمير به سبعون حصاة راجعست قوله : او عدم اصابته : ضمير به [ بعضها ] عائد است . متن : و الهرولة و هي الإسراع فوق المشي و دون العدو ، كالرمل في وادي محسر للماشي و الراكب فيحرك دابته ، و قدرها مائة ذراع ، أو مائة خطوة ، و استحبابها مؤكد حتى لو نسيها رجع إليها و إن وصل إلى مكة . مسئله هفتم شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است كه در وادى محسّر حاجيان هروله كنند